Ελεύθερος πρίγκηψ:Ειναι να απορεις ;

Είναι  να  απορείς ;

Λίγες  μέρες  μετά  τα  συνταρακτικά  γεγονότα  στην  Ιαπωνία  διάφοροι  ‘λογιότατοι¨ δημοσιογράφοι  εξέφρασαν  την  έκπληξη  τους  για  την  απότομη  άνοδο  του  γιεν . Είναι  περίεργο, γιατί  είναι  σαν  να  ξύπνησαν  από  κάποιο  λήθαργο που  διήρκεσε  από  το  1980  έως  σήμερα  δηλαδη  30  χρόνια,δεδομένου  ότι  το  γιεν  σε  σχέση  με  το  νόμισμα  της  μεγαλύτερης  οικονομίας  του  πλανήτη  δηλαδη  το  δολάριο, ανατιμάται  συνεχώς  τα  τελευταία  30  χρόνια  άπω  το  1980  έως  σήμερα.  Το  1981  χρειαζόσουν  278γιεν  για  να  αγοράσεις  ένα  δολάριο  ενώ  σήμερα  χρειάζεσαι  80, όπως  φαίνεται  από  το  παρακάτω  γράφημα

Έκανε  λοιπόν  τόση  εντύπωση  η  άνοδος  από  τα  82γιεν  για  ένα  δολάριο  στα  76γιεν  για  ένα  δολάριο  ενώ  δεν  έκανε  καμιά  εντύπωση  η  άνοδος  από  τα  278γιεν  για  ένα  δολάριο το1981,  στα  82γιεν  για  ένα  δολάριο  που  ίσχυε  τον  προηγούμενο  μήνα .

Αντί  λοιπόν  να  προσπαθήσουμε  να  εξηγήσουμε  την  έντονη  μεταβλητότητα  των  τελευταίων  ημερών  που  οφείλεται  ακόμη  και  σε  παρέμβαση  των  κεντρικών  τραπεζών  του G7  καθώς  και  σε  λόγους  χειραγώγησης  της  ισοτιμίας  για τεχνικούς  λόγους  [ κλείσιμο  εντολών  stop loss για  ανοιχτές  πωλήσεις]

Αυτό  που  έχει  μεγαλύτερη  σημασία  είναι  να  εξηγήσουμε  πως  μια  χώρα  με  το  μεγαλύτερο  χρέος  σαν  ποσοστό  του  ΑΕΠ  και  σε  οικονομική  ύφεση  από  το1990  έχει  ένα  τόσο  ισχυρό  νόμισμα. Μήπως  η  επικρατούσα  κοινότυπη

αντίληψη  ότι  μια  χώρα  χρειάζεται  ισχυρή  οικονομία  για  να  έχει  ισχυρό  νόμισμα  επιβεβαιώνει  ότι  τίποτα  δεν  είναι  όπως  φαίνεται;

Την  άλλη  όψη  της  λανθασμένης  κοινότυπης  αντίληψης  αποτελεί  η  καλύτερη  κατάσταση  της  αμερικάνικης  οικονομίας  κατά  την  ίδια  χρονική  περίοδο  και  η  υποτίμηση  του  δολαρίου  σε  σχέση  με  το  γιεν

Άρα  φαίνεται  ότι  ισχύει  ακριβώς  το  αντίθετο.Πως  γίνεται  αυτό;

Οι  παράγοντες  που  επιδρούν  στην  διαμόρφωση  των  νομισματικών  ισοτιμιών  είναι  πολλοί , όμως  ένας  βασικός  παράγοντας  είναι  η  σχέση  του  ρυθμού  εξέλιξης  του  ΑΕΠ  που  μεταφράζεται  στο  ότι  όταν  μια  χώρα  έχει  μεγαλύτερη  ανάπτυξη  από  μια  άλλη,  η  μεγαλύτερη  ζήτηση  για  προϊόντα  από  τους  καταναλωτές  με  μεγαλύτερο  εισόδημα  αυξάνει  την  ζήτηση  για  εισαγωγές  και  κατά  συνέπεια  αυξάνει  τις  εκροές  κεφαλαίων  από  την  χώρα  με  την  μεγαλύτερη  ανάπτυξη  προς  την  χώρα  με  τον  μικρότερο  ρυθμό  ανάπτυξης  .  Υπάρχουν  και  άλλοι  λόγοι  που  συνετέλεσαν  στην  άνοδο  του  γιεν  που  δεν  είναι  της  παρούσης,αυτό  που  ήθελα  μόνο είναι να  ακυρώσουμε  κάποιους  μύθους  και  κάποιες  συγχύσεις….συνεχίζεται….

 

Ελεύθερος Πρίγκηψ:Οικονομική κρίση και αποκατάσταση της διαδικασίας παραγωγής κεφαλαίου

Οικονομική  κρίση  και  αποκατάσταση  της  διαδικασίας  παραγωγής  κεφαλαίου

Η

πότε  θα  έλθει  η  ανάκαμψη…..

Οι  κάτοχοι  των  μέσων  παραγωγής  βιώνουν  την  κρίση  σαν  ανεπαρκή  ζήτηση  για  τα  προϊόντα  τους  και  οι  εργάτες  βιώνουν  την  κρίση  σαν  ανεπαρκή  ζήτηση  για  την  εργασία  τους

Η  λύση  και  για  τους  δυο  έγκειται  στην  αύξηση  της  ζήτησης  μέσω  της  επανάληψις  της  διαδικασίας  παραγωγής  κεφαλαίου

Αλλά  πως  θα  βρεθεί  αγορά  για  τα  υπερπαραχθέντα  εμπορεύματα  όταν  ήδη  η  παραγωγή  υπερκαλύπτει  την  ζήτηση;

Η  απάντηση  είναι  ότι  ο  καπιταλισμός  δεν  παράγει  ακριβώς  όσο  χρειάζεται  για  κατανάλωση  αλλά  πάνω  από  την  ζήτηση , μέχρι  τα  όρια  παραγωγής  υπεραξίας , όρια  τα  οποία  δεν  μπορούν  να  γίνουν  γνωστά  όταν  παράγονται  τα  προϊόντα  αλλά  γίνονται  αντιληπτά  στην  αγορά

Ο  καπιταλισμός  παράγει  όχι  για  μια  υπάρχουσα  ζήτηση  αλλά  για  προσδοκώμενη  ζήτηση

Η  παραγωγή  προηγείται  της  κατανάλωσης  με  μοναδικό  κριτήριο  την  παραγωγή  υπεραξίας  που  ενσωματώνεται  στα  προϊόντα  της  εργασίας  ( εμπορεύματα  )  τα  οποία  εισέρχονται  στην  κυκλοφορία  ώστε  να  μετασχηματισθούν  σε  χρήμα

Το  προαπαιτούμενο  αυτής  της  διαδικασίας  είναι  η  ισχυρή  ανάπτυξη  της  παραγωγικότητας  η  οποία  ρίχνει  το  κόστος  και  αυξάνει  την  συσσώρευση  του  κεφαλαίου  το  οποίο  παίρνει  την  μορφή  νέων  μέσων  παραγωγής  ώστε  η  παραγωγή  να  ανέβει  σε  νέα  επίπεδα

Αυτό  οδηγεί  σε  αλλαγή  της  σχέσης   σταθερού  κεφαλαίου ( μηχανήματα, εξοπλισμός , κτίρια )  προς  μεταβλητό  κεφάλαιο ( κεφάλαιο  που  διατίθεται  για  την  αγορά  εργατικού  χρόνου )  με  συνέπεια  να  δημιουργείται  αρνητική  τάση  κερδών

Σε  κάποιο  σημείο  γίνεται  αντιληπτό  ότι  ένα  μέρος  της  υπεραξίας ,  που  είναι  ενσωματωμένη  στα  προϊόντα , δεν  είναι  δυνατό  να  μετατραπεί  σε  κέρδος  λόγω  της  ανεπαρκούς  ζήτησης

Σε  κάθε  ιστορική  στιγμή  λοιπόν  που  παρατηρείται  υπερπαραγωγή  κεφαλαίου  διαπιστώνεται  μια  κρίση  που  πρέπει  να  βάλει  ένα  τέλος  σε  αυτή  την  υπερπαραγωγή  κεφαλαίου  ώστε  να  αποκατασταθεί  η  αναγκαία  σχέση  μεταξύ  της  τάσης  κερδών  και  της  υπεραξίας  (υπεραξία  δεν  μπορεί  ποτέ  να  είναι  κάτι  άλλο  από  την  παραπάνω  ανθρώπινη  εργασία  από  αυτήν  που  χρειάζεται  για  την  αναπαραγωγή  της )

Αυτό  εκπληρώνεται  με  την  καταστροφή  μεγάλου  μέρους  της  ανταλλακτικής  αξίας  του  υπερσυσσωρευθέντος  κεφαλαίου

Η  καταστροφή  κεφαλαίου  (μείωση  τιμής  ανταλλακτικής  αξίας )  συμβαίνει  κυρίως  στο  εμπόρευμα  εκείνο  που  έχει  υπερσυσσωρευθεί   στα  τελευταία  στάδια  της  διαδικασίας……….

Ελεύθερος πρίγκηψ:….παθητική ιδιοκτησία…

Η   «παθητική  ιδιοκτησία»,  αποτέλεσμα  η  αίτιο  της   οικονομικής  κρίσης

( σε  συσχετισμό  με  το  κείμενο  « το  ράλλυ  της  αρκούδας  » )

Τα  χρηματιστήρια  δεν  είναι  πλέον  θεσμοί  για  επένδυση , με  την  κλασσική  έννοια  του  όρου,  έχουν  μετασχηματισθεί  σε  μηχανισμούς  ρευστότητας , οι  αγοραστές  μετοχών  δεν  αγοράζουν  στις  περισσότερες  περιπτώσεις  μετοχές  από  δημόσια  εγγραφή , δηλαδή  η  τιμή  που  πληρώνουν  δεν  προσθέτει  κεφάλαιο  η  αλλά  περιουσιακά  στοιχεία  στην  επιχείρηση

Τα  τεράστια , ποσά  που  μετακινούνται  από  πωλητές , που  ζητούν  μετρητά , σε  αγοραστές , που  ζητούν  μετοχές , δεν  εισάγονται  στην  διαδικασία  παραγωγής

Δηλαδή, δεν  αποτελούν  «κεφάλαιο»

Ο  αγοραστής  μετοχών  δεν  συνεισφέρει  τις  αποταμιεύσεις  του  στην  επιχείρησή,  ώστε  να  αναπτύξει  τις  δραστηριότητες  της,

Η  συνεισφορά  του  συνίσταται  στην  διατήρηση  της  ρευστότητας  για  άλλους  κατόχους  μετοχών  που  θα  ήθελαν  να  ανταλλάξουν  τις  μετοχές  τους  με  μετρητά.

Τα  χρηματιστήρια  λοιπόν  δεν  είναι « προεξοφλητικοί»  μηχανισμοί , όπως  ακούμε      συχνά από  «ειδικούς» , αλλά  θα  έλεγε  κάποιος  ( Benjamin  Graham)  ότι  είναι    μηχανισμοί  ψηφοφορίας  ,  η  αλλιώς,  κατά  τον  μευναρντ  κευνς  «…..     έχουμε  φτάσει  στον  τρίτο  βαθμό,  όπου  χρησιμοποιούμε  την  ευφυία  μας   για  να  προβλέψουμε  ποιά νομίζει  η  μέση  γνώμη  ότι  θα  είναι  η  μέση  γνώμη »

Ελεύθερος πρίγκηψ

H   διοίκηση  μιας   επιχείρησης   μπορεί ,  αν  επιθυμεί ,  να  επανεκτιμήσει  προς  τα  πάνω  την  αξία των  παγίων  στοιχείων  του  ενεργητικού  της  π.χ.  την  αξία  ακινήτων  στην  βάση  « αντικειμενικών»  αξιών

Η  διαφορά  μεταξύ  του  ποσού  της  επανεκτίμησης  και  της  προηγούμενης  καθαρής  λογιστικής  αξίας  (ιστορική  τιμή  κόστους    μείον   τις  αποσβέσεις  μέχρι    την    επανεκτίμησή),  πιστώνεται  σε  ένα  λογαριασμό  αποθεματικών

(revaluation  reserve  account)   με  συνέπεια,   ο  δείκτης,     ιδίων  προς  ξένα  κεφάλαια  ( δείκτης  μόχλευσης ) ,  να  εμφανίζεται  αυξημένος , δηλαδή,  βελτιωμένος  και  να  γίνεται  αποδεκτή  η  μετοχή  στον  «επενδυτή»

όμως , το  ποσό  των  αποσβέσεων  που  απαιτείται  για  την  νέα  μεγαλύτερη  αξία  είναι  μεγαλύτερο  ,  αρα  τα  κέρδη  των  επόμενων  χρήσεων,θα  χρεώνονται  με  μεγαλύτερα  ποσά…(……..).

Ελεύθερος πρίγκηψ:το ράλλυ της αρκούδας είναι εδώ…

Το   ράλλυ  της αρκούδας    « Bear  market  rally »

ή

Η   ανεπαρκής   διατίμηση   του   κεφαλαίου       «  insufficient   valorization   of   capital  »?

Αν   η  αξία   της   εργατικής   δύναμης    είναι   ίση   με   το   κόστος   της   αναπαραγωγής   της    η   ώρα   εργασίας    παραπάνω   από   αυτό   το   κόστος   παίρνει   την   μορφή   υπεραξίας    Η   αυξανόμενη   παραγωγικότητα    της   εργασίας    αυξάνει   την   αξία   χρήσης  ( δηλαδή   την   αξία   που   παράγει   το   κέρδος   σε   αυτόν   που   την   έχει   αγοράσει )   σε   σχέση   με   την   αξία   ανταλλαγής   (δηλαδή   την   αξία   που   είναι   ίση   με   το   κόστος   αναπαραγωγής   της )   και   με   αυτό   τον   τρόπο   μεγεθύνει   το   κεφάλαιο    που   παράγεται   από   την   υπεραξία   Η   αυξανόμενη   μάζα   του    κεφαλαίου   καθορίζει   την   ποσότητα   της   υπεραξίας   ( δηλαδή   της   αξίας   χρήσης   που   παράγει   επιπλέον   κεφάλαιο)   που   πρέπει   να   είναι   διαθέσιμη   ώστε   το   συσσωρευμένο   κεφάλαιο   να   μπορεί   να   είναι   συμβατό   με   την   φύση   του   να   διαστέλλεται  (sufficient   valorization  of   capital)

Αν   υπάρχει   αρκετή   απλήρωτη   εργασία   (  αξία  χρήσης )   ώστε   να   μπορεί   το   υπερσυσσωρευμένο   κεφάλαιο   να    αναπτυχθεί   περισσότερο   η  καπιταλιστική   παραγωγή   συνεχίζεται    Αν  δεν   είναι   επαρκής   η   παραπέρα   ανάπτυξη   του   κεφαλαίου   φθάνει   σε   ένα   τέλος  (economic   crisis   of   capitalistic   production )

Έτσι   λοιπόν   αφού   το   υπερσυσσωρευμένο   κεφάλαιο   δεν   αντιστοιχεί   σε   νέα   υψηλότερη   παραγωγικότητά    οδηγείται   σε    άλλες   δομές   της   καπιταλιστικής   κυκλοφορίας    του   χρήματος   π.χ.   χρηματιστήριο   εξ   ου   και   το   πρόσφατο

{ bear   market   rally}