Στον φαύλο κύκλο της νοοτροπίας…..

Από την έναρξη του κραχ το 2007,παρακολουθώ και επιβεβαιώνω την πρόβλεψη,για τα στάδια της κρίσης,τα οποία έχουμε γράψει από το 2005 στο easy access,ότι θα συμβούν και προσπαθούμε να τα ανανεώσουμε σε σύγχρονη εκδοχή,αφού πρώτα μετρήσαμε τα παλιά συμβάντα σε ανάλογες κρίσεις

Ναι δεν ανακαλύψαμε τον τροχό,αλλά τον εφαρμόσαμε,και με τις ασήμαντες δυνάμεις μας,τον τσουλήσαμε στην ανηφόρα της καταστροφής.

Η εμπειρία βοήθησε να προπορευόμαστε των ανακοινώσεων των νούμερων και αφήσαμε τα τμήματα ανάλυσης να κάνουν την οπισθοδρομική δουλειά τους και επικεντρωθήκαμε στην ψυχό προσέγγιση του παιχνιδιού.Πράγμα το οποίο δεν αναλύεται ακόμη με γράμματα και αριθμούς,αν και δόθηκε βραβείο για την απόδειξη της πραγματικότητας “ψυχολογία της αγοράς“.

Μην ξεχνώντας την απόδειξη της ψυχολογίας της αγοράς και προσαρμόζοντας αυτήν στην κατηφόρα και στα προηγούμενα ιστορικά δεδομένα των περιόδων των σημαντικών κρίσεων,περιμέναμε να φτάσει στην νοοτροπία του λαού,δηλαδή πως αυτός θα συμπεριφερθεί ενστικτωδώς εν μέρει και ταυτόχρονα μέσω της εξελικτικής κοινωνικής διαδικασίας,που σημαίνει πόσα έπαθαν και έμαθαν,μέχρι τις μέρες μας.

Χωρίς θαύμα,το μέτρημα βγήκε στα εντός και επί τα αυτά,τα ίδια παντελάκι μου τα ίδια παντελή μου και κουτσοί στραβοί στον ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ!

Τον τελευταίο καιρό φωνάζω για την νοοτροπία και εισπράττω επιθέσεις και παράδειγμα φέρνω το πως ανεβαίνει και κατεβαίνει,ακόμη αυτός ο λαός στα μέσα μαζικής μεταφοράς,και το συνεχές φαινόμενο αυτό το αποκαλώ μπουλούκι.

Νομίζω ότι “μπουλούκι”,συμπεριφέρεται και στα σκαλοπάτια της οικονομικής  καθόδου,και όμως στο παράδειγμα των λεωφορείων αυτά πάνε και τον φέρνουν χωρίς σταματημό και αυτό λόγω παραβίασης των πιο απλών κανόνων συμπεριφοράς και ασφάλειας.

Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα κατανόησης συμπεριφοράς των Χελίν,έναντι των πρώην βάρβαρων ξένων.Αυτό το προβάλω στην οικονομική κατηφόρα και το τακτική καταστροφή ,θα καταλήξει σε άτακτη.

Η ιστορία το έχει ξανά παίξει,από ιδρύσεως του κράτους του 1821 και το Χελίν,ευφυολόγημα ποιητικό.Απλά το διαβάσαμε και δεν κάτσαμε να προσθέτουμε νούμερα και μετρήσαμε χωρίς,το παραμύθι των αριστεροφρόνων που λένε για όλα φταίει το σύστημα,αλλά συμμετέχοντες στο σύστημα το διαιρέσαμε κατά ποσοστό ευθύνης………και περιμέναμε μια γραπτή προσέγγιση ενός άλλου και πότε αυτή θα εμφανιστεί και εμφανίστηκε σε καλύτερη απόδοση των όσων έχουμε διαβάσει από το 2007,ως τώρα,η οποία περιλαμβάνει μόνο την συσχέτιση με τις αιτίες της οικονομικής απόδοσης εξ αιτίας της νοοτροπίας.

Ναι από το 2007 η καλύτερα από το 2005,μετράμε την επανάληψη των συμπεριφορών εξ αιτίας της νοοτροπίας και το μέτρημα κουφέτο και η απόδειξη στο πάνω δεξιό μέρος του ιστολογίου στο “σχετικά”.

Η λέξη νοοτροπία δεν είναι λάθος,γιατί μετράω το μπουλούκι.

Να υπενθυμίσω στους παλιούς,το μπουλούκι έξω από τα σκαλιά της Σοφοκλέους στις κορυφές και την άτακτη φυγή στους πάτους και ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του η καλύτερα στα γνωστά γραφεία που διαχειρίζονται τις κινητές αξίες του εν λόγω μπουλουκιού.

Η δημοκρατία είναι σπορ του πλούτου και αυτό σημαίνει γεμάτο στομάχι,το δε άδειο στομάχι ψάχνει να γεμίσει και όποιος το γεμίσει κερδίζει το παιχνίδι της επιβίωσης.

Βαθμολογώ το κατωτέρω άρθρο,ως πολύ καλό για την ως τώρα κατανόηση των συσχετισμό των οικονομικών συμπεριφορών εξ αιτίας της έννοιας της νοοτροπίας

http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2012-05-01-22-34-23-2012050160406/

Όλοι γράφουν για την ανάπτυξη και γω την περιέγραφα  ως όνειρο απατηλό και τους γράφω κανονικά.Γιατί η ανάπτυξη στην εποχή μας δεν σημαίνει κάνω αλλαξοκωλιές στο εσωτερικό,αλλά απομοιώνω όλα τα κακά της φούσκας,και αν τα πάθη είναι έμφυτα και δεν ξεριζώνονται αλλά κοιμίζονται,τότε αν τα κοιμίσουμε ξανά η επόμενη φούσκα θα είναι της κολάσεως.

Ο δρόμος προς τον παράδεισο έχει αέναες στερήσεις.

Υ.Γ

….με ρώτησε ένας αναγνώστης γιατί χρησιμοποιείς θρησκευτική ορολογία;;;

….απάντησα:γιατί τα θρησκευτικά είναι η κορωνίδα των οικονομικών και όλων των επιστημών και στο ποιόν Θεό πιστεύεις χαρακτηρίζει την συνειδητότητα μας.Τα ανθρώπινα συστήματα έχουν ημερομηνία λήξης!!….άμα καταναλώσεις ένα τρόφιμο με περασμένη ημερομηνία λήξης θα πάθεις δηλητηρίαση και μια και μιλάμε για την συνέχεια της κατανάλωσης,προβλέπω η δηλητηρίαση να επιφέρει τον θάνατο.

Ενώπιον νέας κρίσης η Αργεντινή

Στην εποχή μας προσπαθούν παγκοσμίως,να φέρουν τα υποτιθέμενα νούμερα στην πραγματική τους διάσταση,η οποία δυστυχώς είναι κάτω από το νούμερο 0.Ο λόγος είναι ότι οι εκδότες χρήματος έχουν τυπώσει ακόμη και φωτοτυπίες,δηλαδή δεν μαζεύονται αλλά καίγονται.

Παντού τα νούμερα είναι παραποιημένα,ακόμη και στο κέντρο του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης και αφού στον αρχηγό είναι τα νούμερα ψυχολογικά,τότε στον υπόλοιπο κόσμο είναι εντός και επί τα αυτά.Ο όρος είναι ψυχολογικά νούμερα,αφού η ψυχολογία επεκτείνει την αγορά πέρα από τις ανάγκες επιβίωσης.

Οι ανεξάρτητες αρχές του εν λόγω οικονομικού περιοδικού,είναι τόσο ανεξάρτητε εκτιμήσεις,όσο και αυτός που πληρώνει γι αυτές τις προβλέψεις.

Τώρα πια αυτά που ξέραμε στον στενό κύκλο των αγορών,τα ξέρει όλος ο κόσμος,αλλά αυτό που δεν ξέρει είναι ότι παίζουμε στο επίπεδο των προσδοκιών και προφητειών,και σαν παράδειγμα απλό, θα έλεγα ότι είναι ένα σήριαλ που ο σκηνοθέτης κατά το δοκούν ,αλλάζει το σενάριο και ο ανεξάρτητος νικητής είναι αυτός που το έχει κατά νου και το σενάριο και το στοπ λος του.

Για ποιες διαδικασίες σας λένε,αφού όταν τις χρησιμοποιήσεις τότε μόνο η πλειοψηφία των χρηστών δίνει ζωή,στα νούμερα που παράγονται από τις διαδικασίες.Δηλαδή η έννοια του πιστεύω και πάλι και κάτσε με την στατιστική να μου αποδείξεις τι ισχύει και τι όχι.Το αφεντικό τι θέλει και δεν πας να λες εσύ ότι θέλεις.

Οι στατιστικολόγοι έχασαν τον μπούσουλα εξαιτίας των φωτοτυπιών και τους καλώ πρώτα από όλα να μου βρουν πόσες φωτοτυπίες χρήματος κυκλοφορούν και όχι να παίρνουν τον μπούσουλα του ότι θέλει ο πελάτης.

Τις ελαστικότητες τις αντιλαμβάνομαι σαν να τεντώνω το λάστιχο,για να βγάλω από την μύγα ξίγκι.

Ο υπερπληθωρισμός δεν είναι το πρόβλημα,αφού έχουμε αποπληθωρισμό.Η ένδειξη όμως αυτή δείχνει με ποιο τρόπο κανείς φτιάχνει πληθωρισμό και αν ακολουθήσεις τον σωστό τρόπο θα έχεις τον έλεγχο

Η χρεοκοπία οφειλόταν στο σχέδιο “πρώτο πείραμα των κραχ” της νέας εποχής,που πρώτοι σαν όρος γράψαμε και καθιερώσαμε  πριν το κραχ της Αργεντινής και τον πήραν να τον αναπαραγάγουν άλλοι,ακόμη και στην τι βι.Όπως και τον όρο “η μητέρα των κρισών” της εποχής μας,που πρώτοι καθιερώσαμε και επίσης τον όρο ελλοχεύω και ελλοχεύς.

Θέλω να πω ότι δεν πας να κουρεύεσαι νούμερο,που μετράς τα νούμερα,αφού ρε μπαγλαμά η ουσία είναι το σχέδιο του αφεντικού και πληθωρισμό θα έχεις και άλλα πολλά εξαιτίας του τυφλοσούρτη “σχέδιο αφεντικού”.Κάτσε τώρα και παίχτο επιστήμονας για να λένε οι μη επιστήμονες,πόσα ξέρει ο κώλος σου ,και αν τον δουν από κοντά στις δέκα κινήσεις θα έχεις πιάσει τις τρεις και οι εφτά πάνε χαμένες και θυμούνται τις τρεις και από εκεί η ύπαρξη σου.Η ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΟΜΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΧΑΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΧΑΜΕΝΟΣ!

Ναι,ναι να μετρήσουμε στατιστικώς γιατί τα νούμερα του Αργεντίνικου κριματιστηρίου είναι στο Θεό και βέβαια υπεπληθωρίστικαν οι τιμές και συ κοιτάς τον ουρανό,αλλά Θεό δεν βλέπεις σωτηρίας……γιατί Αυτός ήταν στον πάτο,χρόνια πριν…..

http://www.antinews.gr/2012/03/10/151165/

Υ.Γ

….με οδηγό το διάγραμμα της Αργεντινής πριν το κραχ και ως τώρα,ξανά διάβασε το κείμενο και δες ότι όντως οι τιμές είναι υπερπληθωρισμένες και μην κάνεις ταυτίσεις με Ελλάδα ακόμη ,γιατί ακόμη είμαστε στο ευρώ.

Κοίτα μην διαβάζεις από δω και μετά πας και παριστάνεις τον προφέσορα με γράμματα και αριθμούς!

Μονόφθαλμε μες τους τυφλούς και είδαν το φως τους και την τσέπη άδεια και συ καθηγητής και πουλάς βιβλία άχρηστα,αφού έχουν γραφτεί ήδη,ξεπατικοτούρα κάργα.

Σε βλέπω και πολιτικό σαν αυτόν που ζήτησε συγνώμη που δεν βρήκε το κραχ,αλλά ζητάει να τον ψηφίσουν,ορμώμενος από την συνεχή χρηματοδότηση του σας πληρώνω για να με δείχνετε στην οθόνη.

…ε,και κοίτα όταν μετράς σεντς, δεν μετράς ευρώ και μετά τα 0,999 σεντς λες ευρώ και ο νοών νοείτω και πες μου τώρα αν πτώχευσες στο ευρώ η στα σεντς…..

…δε με λες το πετρέλαιο σε σεντς μετριέται η σε ευρώ;;;;;;……….

….το εμπόρευμα πατάτα λες να το ταυτίσω με τα τότε δεδομένα της Αργεντινής;;;;;……..άλλο παραγωγός και άλλο κεφάλαιο…..τι εθνικότητα έχει το κεφάλαιο που ανταγωνίζεται την Ελληνική πατάτα;;;;…..

Συγνώμη επανήλθα και αναφέρομαι στο ότι η Αργεντινή είναι χρόνια τώρα έξω από τις αγορές,δηλαδή δεν μπορεί να δανειστεί ελεύθερα και σας υπενθυμίζω ότι τελευταία στην αντιπαράθεση για το χρέος άκουσα να λένε στην τιβι ότι η Αργεντινή τώρα τελευταία δοκίμασε να δανειστεί από τις αγορές…..τα υπόλοιπα δικά σας!

PwC: Έρευνα για τη λογιστική των χρηματοοικονομικών εργαλείων Πηγή:www.capital.gr

http://www.capital.gr/News.asp?id=1050172

Έτσι “μαγνητίζει” η Βουλγαρία τους Έλληνες επενδυτές…

http://www.capital.gr/News.asp?id=1047969

Βασίλης Καραποστόλης:”Ζούμε μια παγκόσμια εξάπλωση λιποψυχίας”

http://www.patakis.gr/Images/Files/5562795.pdf

macrobearist:όταν οι νικητές γράφουν την ιστορία και οι ζήκοι κοιτάνε το δάκτυλο….

Το επιμήθευμα  έχει ως εξής…

…έχω ένα φίλο ο οποίος το παίζει τώρα “ζήκους” λόγω διαφόρων συμβάντων που του έτυχαν στο διάβα της ζωής.Ο εν λόγω φίλος στις μέρες μας κατέληξε να συνεχίσει την λειτουργία του μίνι μάρκετ στο ίδιο οίκημα  όπου είχε παλαιότερα δημιουργήσει μια άλλη επιχείρηση εμπορίας ποτών και άλλων προϊόντων και κει πάνω σκόπευε να χτίσει τα νούμερα των προϊόντων που η φαντασία του μέσω της διαδικασίας  της σκεπτομορφής του τα έκανε πραγματικότητα εν μέρει αρχικά στο όνομα μιας μπύρας την san miguel

Αλλά ο εν λόγω miguel  δεν ήταν Άγιος. Αφού το εθελούσιο παίξιμο στο παρατσούκλι του από τον  περίγυρο υπέβοσκε το don Corleone και το αστείο εδώ είναι ότι ούτε νονός της san miguel ήταν, αλλά ήταν ο νονός της προώθησης του προϊόντος στον χάνδακα

Εκεί που δεν το περίμενε ο don miguel σε όλο αυτό το στήσιμο στην αγορά, του έπεσε και το έτερον ήμισυ, όπου το εξ ουρανού υπερβαίνει την ποίηση αφού την γνώρισε στο αεροπλάνο επιστρέφοντας στα πάτρια εδάφη και έτσι προέκυψε ένας έρως με την πρώτη ματιά και το όνομα αυτής ΚΑΡΙΝΑ…ΘΕΟΣ σχωρές την

Αναφέρομαι στον don miguel διότι ήταν ο πρώτος από τον περίγυρο μου που ταξίδεψε στην ανατολή και στην Κίνα και έφερε με ένα συγγενή του προϊόντα για εμπόριο την εποχή που πρώτο άνοιξε η Κίνα τα σύνορα της και οι αρχικές εκθέσεις κατακλύσθηκαν από τους πρώτους κουρσάρους του εμπορίου

Το τι έγινε με τα προϊόντα εξ ανατολής το βλέπουμε πια όλοι. Αλλά εκείνη την εποχή το έβλεπαν λίγοι και αν κάποιος ενώ έγινε τότε προμηθέας της πληροφορίας τώρα η μη εφαρμογή της δεν απαξιώνει την αξία της αφού τα προϊόντα αυτά είναι μέσα στα σπίτια μας και ο λόγος είναι το “φτηνό” που σαν πτηνό πέταξε από την ανατολή στην δύση

Οι δε επιμηθείς συνεχίζουν να χάσκουν  προς την ανατολή και να κουτσομπολεύουν  ένα γεγονός πια το οποίο έπαψε να είναι πληροφορία, σαν αυτούς που βλέπουμε στα παράθυρα της τηλεόρασης οι οποίοι ενώ δεν ανακάλυψαν την κρίση έγκαιρα τώρα έγιναν μέντορες της και όχι αμισθί

Αν αντιστρέψουμε τον όρο “φτηνό” και τον κάνουμε ακριβό και ταυτόχρονα το δρομολόγιο ξεκινήσει από εδώ την δύση και πάει προς την ανατολή, άραγε πως  ένα προϊόν θα μπορούσε  να έχει ανταλλάξιμη αξία;

Αν το προϊόν το κάνουμε συγκεκριμένο και από την φύση του αυτό έχει τα χαρακτηριστικά  του εθνικού αγροτικού προϊόντος και καθημερινή διατροφική  χρήση  σε εμάς και αν οι άλλες χώρες δεν μπορούν να παράγουν το ίδιο προϊόν λόγω κλίματος και εδάφους τότε στο χέρι μας είναι να εφαρμόσουμε όλους τους νόμους του μάρκετινγκ  έτσι ώστε να διαδώσουμε  την αξία του και επιπλέον το αποτέλεσμα αυτής της χρήσης στην υγεία και από εκεί προκύπτει παράλληλα  η χρήση του σαν φάρμακο αφού τόσα και τόσα έχουν γραφτεί πια για την μεσογειακή διατροφή

ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΪΌΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ…..έχει κανείς αντίρρηση;

Αναφέρομαι στο ελαιόλαδο γιατί πολλές παράπονες-συζητήσεις έχουμε κάνει και διερωτηθήκαμε έξω από τον χορό γιατί δεν μπόρεσαν να εξάγουν αυτό το φάρμακο της φύσης

Ένα εύκολο παράδειγμα που θα μπορούσα να παραθέσω για να εξηγήσω το πως εισάγεις ένα προϊόν σε μια αποτελεσματική αγορά είναι το “εν Ελλάδι” της creta farm στην αγορά των ΗΠΑ και σε άλλες ανεπτυγμένες οικονομίες,όπου το προϊόν κατάφερε και πήρε την άδεια από τους ανάλογους κρατικούς οργανισμούς τροφίμων των εν λόγω χωρών και είναι αυτή την στιγμή στα ράφια των εκεί σούπερ μάρκετ.Αυτή είναι η διαδικασία των από δυσμάς προς δυσμάς προϊόντων.

..αφού λοιπόν αναφέρθηκα πρώτα στον don miguel του Χάνδακα ο οποίος είναι από τους γνωστούς μου που επισκέφθηκαν τα εκθετήρια της ανατολής θα συνεχίσω τώρα με την προσπάθεια που γίνεται από την χώρα μας παραθέτοντας τα κάτωθι λινκ

http://www.terracreta.gr/

…οι ανωτέρω  λένε ότι το 80% της παραγωγής γίνεται εξαγωγή και από διάφορους ακούω για την στάσιμη τιμή του λαδιού εδώ και χρόνια.Τους προτείνω να πάνε να ρωτήσουν τους 80-ντάριδες…κρασί το έκαναν το λάδι

http://www.elaiotexnia.gr/

http://www.edpa.gr/el/act/view/archive/archiveEK/pubId/2010020518050920780

…εγώ ούτε παραγωγός  είμαι ούτε κάτοχος η κληρονόμος αγροτεμαχίου με ελιές αλλά θα περίμενα τους γνωστούς μου που είναι να με πληροφορήσουν για τις εν λόγω εκθέσεις…άρε  καταραμένο μετα-κατακλυσμιαίο σύστημα της ιδιοκτησίας

…επίσης ούτε ειδικός είμαι επι του θέματος αλλά τω κάτωθι εξηγεί πολλά για το εν λόγω θέμα

http://www.e-boss.gr/eboss/articles/article.jsp?context=103&articleid=6431

Δεν θα προσθέσω άλλα γιατί  αυτά για τώρα είναι αρκετά και γνωστά αφού τα έχουμε διαβάσει και ακούσει από τα μμε,όμως θα υπενθυμίσω ότι ο προμηθέας πρώην don miguel και νυν ζήκος αν είχε προβλέψει σωστά το άνοιγμα μιας αγοράς και είχε οργανωθεί καλά για να την κατακτήσει τότε και μόνο τότε θα είχε περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας

Αυτό είναι και κατ’επέκταση το πρόβλημα της παρέας που ο Ερμής της πληροφορίας παραμένει συνεχώς αναποτελεσματικός και χαριτολογώντας με τις εκφράσεις της φίλης elenboubou ο Ερμής για εμάς παραμένει συνεχώς ανάδρομος

…και ο νοών νοείτω…

Οι νέοι σύμβουλοι του Παπανδρέου εξ Αμερικής

http://www.fimes.gr/2010/02/sumvouloi-papandreou/

macrobearist:οι άξιοι μπροστά με έλεγχο στην αποτελεσματικότητα…

Απορρίπτει τη θέση στο ΔΝΤ ο Χρ. Χατζηεμμανουήλ

http://www.euro2day.gr/news/enterprises/122/articles/542739/Article.aspx

Η αβάσταχτη ηδονή της φθίνουσας απόλαυσης

Του Γιώργου Ι. Κωστούλα

Το μικρό σχόλιο στο “Fortune” είχε τον τίτλο: “The law of  Marginal Futility”.

Δύσκολο να τον αποδώσει κανείς στα ελληνικά. Όταν, όμως, διάβασα το άρθρο,

κατάλαβα ότι ο καλύτερος τρόπος θα ήταν να δούμε αυτόν το “νόμο” σε συσχετισμό με έναν άλλο γνωστότατο σε όλους μας νόμο, αυτόν της οριακής ικανοποίησης του καταναλωτή που μαθαίναμε στα πρώτα μαθήματα της Πολιτικής Δικονομίας

Ας τον θυμηθούμε: “Ως οριακή ικανοποίηση ορίζεται η πρόσθετη (φθίνουσα) ικανοποίηση που νιώθουμε από την κατανάλωση κάθε πρόσθετης μονάδας ενός αγαθού, προϊόντος ή υπηρεσίας”.

Σε αντίθεση, λοιπόν, με τον παραπάνω γνωστό μας νόμο, ο “νόμος” που έδωσε τον τίτλο στο άρθρο του “Fortune” αναφέρεται στην πρόσθετη ικανοποίηση του καταναλωτή από τη… μη κατανάλωση, από τη… μη χρησιμοποίηση, από τη… μη απόλαυση κάθε πρόσθετης μονάδας ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας.

O “νόμος” δηλαδή ορίζει ότι όσο λιγότερη απόλαυση παίρνουμε από ένα προϊόν ή υπηρεσία, τόσο περισσότερο αυτό μας ικανοποιεί… Με άλλα λόγια, ο καταναλωτής ηδονίζεται, θα λέγαμε, να πληρώνει όσο το δυνατόν περισσότερο για μια όσο γίνεται μικρότερη αντιπαροχή και σε ποσότητα αλλά κυρίως σε ποιότητα απόλαυσης.

Η εικονογράφηση στο άρθρο ήταν παραστατικότατη. Υπήρχε ένα καλοστρωμένο τραπέζι, ένα θαυμάσιο σερβίτσιο με αστραφτερή πολυχρωμία που, δε λέω, μπορεί να ικανοποιούσε όλες τις υπόλοιπες ανθρώπινες αισθήσεις εκτός από τη μία, την οποία έπρεπε κατ’ εξοχήν να υπηρετεί: τη γεύση.

Εννοείται, βέβαια, να την υπηρετεί με κάποια διάρκεια και όχι στιγμιαία, αφού μέσα στο κομψότατο τεράστιο πιάτο δεν υπήρχε ποσότητα τροφής, περισσότερη απ’ όση θα μπορούσε να καταναλωθεί με δυο – τρεις παιδικές πιρουνιές. Φυσικά, η τιμή του πιάτου, κατ’ επιταγήν του νόμου, δεν μπορεί παρά να είναι υψηλότατη, σε ακραία δηλαδή αντίστροφη σχέση με την ελάχιστη ποσότητα.

Το παράδειγμα είναι εύγλωττο και είμαι βέβαιος ότι όλοι μας, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, έχουμε υποστεί τους κανόνες της haute ή της nouvelle cuisine… Όλο και περισσότεροι οδηγούμαστε σε καταναλωτικές συνήθειες που μειώνουν κάθε φορά την απόλαυση, άλλοτε μιμούμενοι μια εξαιρετική κατηγορία καταναλωτών, ή ακολουθώντας το παράδειγμα κάποιων επώνυμων εκκεντρικών.

Καθοδηγούμενοι, πλέον, και από τα λεγόμενα περιοδικά life style, δεν το έχουμε για τίποτα να πληρώσουμε 20 ευρώ για μισή μερίδα μακαρονάδας, 30 ευρώ για ένα κοινό μακό μπλουζάκι ή 100 ευρώ για μια γραβάτα. Είναι δυνατόν αυτό το υπερτίμημα να προσφέρει αντίστοιχη πρόσθετη απόλαυση;

Ακόμη χειρότερα, πολλές φορές οι άνθρωποι ταλαιπωρούνται, ακριβέστερα ανταγωνίζονται για να τους δοθεί η ευκαιρία να καταβάλουν αυτό το υπερτίμημα. Όπως για παράδειγμα η εξασφάλιση ξαπλώστρας “πρώτο τραπέζι πίστα” σε κοσμικές παραλίες της Μυκόνου. Τι σχέση έχει η παρουσία τους εκεί με την πραγματική απόλαυση ενός δροσερού μπάνιου σε μια από τις τόσες άλλες πεντακάθαρες και ολιγοσύχναστες παραλίες μας;

Ώριμοι καταναλωτές συνωστίζονται σε ουρές για να στριμωχθούν σε ένα τραπέζι, να γευθούν ένα μέτριο πιάτο και να ακούσουν πολλές φορές απαράδεχτη μουσική, που κάποιος άλλος διάλεξε πριν απ’ αυτούς γι’ αυτούς.

Τι να πούμε για την περίπτωση πρόσφατης συναυλίας γνωστού τραγουδιστή σε κοσμικό νησί και τα γνωστά παρατράγουδα από το συνωστισμό, τη διπλο-τριπλοκράτηση τραπεζιών, και την απογοήτευση τόσων υποτιθέμενων σοβαρών ανθρώπων, θυμάτων, να υποθέσουμε του πλειστηριασμού για την εξασφάλιση ενός τραπεζιού…

Και ένα τελευταίο παράδειγμα από μια πρόσφατη επίσης παρατήρηση: Πώς να εξηγήσει κανείς την ευκολία με την οποία δέχονται πολλοί να περιμένουν υπομονετικά να βρουν τραπέζι σε μοδάτο bar στη Σαντορίνη για να δουν, τάχα, το ηλιοβασίλεμα. Είναι δυνατόν το ηλιοβασίλεμα να είναι εκεί, ανάμεσα σε εκατοντάδες αλλοπρόσαλλους θαμώνες ομορφότερο απ’ ό,τι στο διπλανό ή παραδιπλανό πεζούλι ή σκαλοπατάκι της Καλντέρας;

Στο νόμο της Marginal Futility, εγώ θα αντιπαραθέσω τον αποφθεγματικό λόγο του παππού, ο οποίος μεταξύ άλλων σοφών έλεγε επίσης ότι: “οι μεγάλες απολαύσεις είναι φθηνές”.

Συνάντησα το πνεύμα του λόγου του παππού καταγραμμένο από τον Επίκουρο, 2.300 χρόνια πριν, με την εξής διατύπωση: “Χάρις τη μακαρία φύσει (χρωστάμε χάρη στη μακάρια φύση) ότι τα αναγκαία εποίησεν ευπόριστα, τα δε δυσπόριστα ουκ αναγκαία”.

* O κ. Κωστούλας είναι τέως Γενικός Διευθυντής εταιρειών του ευρύτερου χρηματοπιστωτικού τομέα. Συγγραφέας. Το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο: “Και οι Μάνατζερ έχουν ψυχή… ”, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Επτάλοφος.

gcostoulas@gmail.com

Σε χαμηλό 67 ετών ο αριθμός εργαζομένων στην UAW-macrobearist:βάλε τεχνολογία-βάλε το φτηνό εργατικό στις αναπτυσόμενες χώρες-καπάκι την ιστορική διαδικασία της οικονομίας-αγροτική-βιομηχανική-υπερεσιών

http://www.capital.gr/news.asp?details=475956

Σε χαμηλό 67 ετών ο αριθμός εργαζομένων στην UAW
28/3/2008 – 22:24
ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ (AP)– Κάτω από το όριο των 500.000 εργαζομένων υποχώρησε ο αριθμός των μελών της Ένωσης Εργαζομένων Αυτοκινητοβιομηχανιών (UAW), γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά από την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το γεγονός αυτό αντανακλά τις μαζικές αναδιαρθρώσεις των εταιρειών του κλάδου. Η Ένωση ανέφερε σε επιστολή της προς το αμερικανικό υπουργείο Απασχόλησης πως στα τέλη του 2007 είχε 464.910 μέλη έναντι 538.448 της αντίστοιχης περυσινής περιόδου. Σημειώνεται πως το ρεκόρ μελών το είχε καταγράψει το 1979 (1,5 εκατ. εργαζόμενοι) , ωστόσο έκτοτε το μέγεθος είναι σε μόνιμη πτωτική τροχιά. Ο Mike Smith, διευθυντής της βιβλιοθήκης Walter P. Reutherστο πανεπιστήμιο Wayne State, τόνισε πως η τελευταία φορά που η Ένωση απαρτιζόταν από λιγότερους από 500.000 εργαζομένους ήταν το 1941. Έως το 1945, διέθετε πάνω από 1 εκατ. μέλη. Υπενθυμίζεται πως  τα τελευταία χρόνια η General Motors Corp. (GM), η Ford Motor Co. (F) και η Chrysler LLC, καθώς και οι προμηθευτές τους, έχουν προχωρήσει σε περικοπή δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας. © Dow Jones Newswires